Home    เรื่อง หมา...หมา...        ลักษณะของโกลเดนและเรื่องน่าสนใจ    ลักษณะของ Breeder และการดูแล    เว็บบอร์ดและอัลบั้มรูป    สิ่งดีๆมายเลิฟโกลเดน      


กระดาน มายเลิฟโกลเดน
 กระดานสมาชิก มายเลิฟโกลเดน
 กระดาน โพสรูป มายเลิฟโกลเดน
 กระดานรวมรูปกิจกรรมมายเลิฟฯ
 MyLoveGolden@Multiply Picture
 กระดานถาม-ตอบสุขภาพน้องหมา
 กระดานรวมรูปประวัติศาสตร์ Golden & Stars Chari
 My Love Golden Retriever in Thailand
โรงพยาบาลสัตว์
 สถานที่ติดไมโครชิพ
 โรงพยาบาลสัตว์ สุขุมวิท 49
 โรงพยาบาลสัตว์ มก เกษตรศาสตร์
 โรงพยาบาลสัตว์เล็ก จุฬาฯ
 รายชื่อสถานพยาบาลคลีนิค
 รายชื่อโรงพยาบาลสัตว์
รายชื่อที่พักตากอากาศน้องหมา
 รายชื่อที่พักตากอากาศน้องหมา
 รายชื่อที่พักน้องหมากับ ททท.
รวบรวมลิ้งโกลเดนคลับทั่วโลก
 รวมลิ้งโกลเดนคลับทั่วโลก
 ประวัติโกลเดน รีทริฟเวอร์
 โกลเดน รีทริฟเวอร์ คลับ
 สมาคมพัฒนาพันธุ์สุนัข (ประเทศไทย)
 อเมริกัน เคนเนล คลับ
 เคนเนล คลับ (ประเทศอังกฤษ)
 แคเนเดียน เคนเนล คลับ
 ออล รีทริฟเวอร์ เรซคิว ฟาวด์เดชั่น
 แจแปน เคนเนล คลับ
 โกลเดน รีทริฟเวอร์ ยูเอสเอ
 โกลเดน รีทริฟเวอร์ ไซเบอร์
 โกลเดน รีทริฟเวอร์ แจแปน
 โกลเดน รีทริฟเวอร์ บรีดเคาท์ซิล
รับส่งข้อความ
 Hotmail Home
 Yahoo! Mail
สาระเมนู
 แปลเว็บเป็นไทย
 สาระบัญเว็บทั่วไทย
 ค้นหาเว็บทั่วโลก
ลม ฟ้า อากาศ พยากรณ์
 ดูฟ้า ดูฝน กรุงเทพ
 ดูฝนตก แดดออก พายุ
 สภาพอากาศจากดาวเทียม
เว็บโกลเดน
 ค้นหาข้อมูลเพ็ดดีกรีพ่อแม่พันธุ์โกลเดน
 โกลเดน โชว์ด็อก
 หมาในกลุ่มต่างๆ
 ดูสถิติสุนัขประกวด
 โกลเดน ไกด์ด๊อก
 ศูนย์ช่วยเหลือโกลเดน
 โกลเดน FAQ
 คำอธิบายชื่อย่อหมาประกวด
 รูปประวัติโกลเดนประกวด
 คำนำหน้าชื่อสุนัขประกวด
 เอกสารจากสมาคมพัฒนาพันธุ์สุนัข (ประเทศไทย)
 ราคากลางของสุนัขในประเทศไทย
เว็บโกลเดนสรรสาระ
 รูปโกลเดน ญี่ปุ่น
 เลี้ยงหมาคอม
 ลูกโกลเดน วอลเปเปอร์
 โกลเดน วอลเปเปอร์
 โกลเดน สกรีนเซฟเวอร์
 มายแทมมี่โกลเดน
 หมาการ์ตูน
 สรรสาระโกลเดน
 เดอะด๊อก1 & ของแปลก
 เดอะด๊อก2 & ของเล่นญี่ปุ่น
 เดอะด๊อกคลับ
 อารมณ์ขันหมา
 เปรียบเทียบอาหารเม็ด
 สื่อภาษาหมา
 แปลง lbs เป็น kg
 Live Love & Laugh กับ โกลเดน
โกลเดน ออนไลท์ แมกกาซีน
 โกลเดน รีทริฟเวอร์ วีคลี่
 ท๊อปโกลเดน
 โกลเดน โชว์ด็อก
 โกลเดนนาวว์
 เวิร์คกิ้ง รีทริฟเวอร์
 ด็อกเวิลด์แม็ก
 ด็อกแฟนซี
โกลเดน ช็อป
 ของเล่น&อุปกรณ์โกลเดน
 ปฎิทินโกลเดน
 เสื้อรูปโกลเดน
 โกลเดน กิ๊ฟ
 โกลเดน บูติก
 โกลเดน โพสเตอร์
 โกลเดน กิ๊ฟชอป
 ด๊อกสโตร์
 ด็อกดอทคอม
 ด็อกทอย
 ลูน่าลีน่า
 ชามู ชามู
 ช๊อปกรงสุนัข
 หนังสือโกลเดน
 เพ็ดเลิฟเวอร์คลับ (Euka)
 ด๊อกคินคลับ (Dogkin)
 รวมเว็ปไซด์ของอาหารหมา


ลักษณะของ Breeder และการดูแล

โรคลมชักในโกลเดน




บทความพิเศษ 
เรื่อง โรคลมชัก ( Idiopathic Epilepsy in Dogs )
สนับสนุนบทความโดย โรงพยาบาลสัตว์ เอ็น.พี


โรคลมชักเป็นโรคที่ยังไม่ทราบสาเหตุการเกิด เข้าใจว่าเป็นกรรมพันธุ์หรือความผิดปกติแต่กำเนิด อาการชักเกิดเนื่องจากกระแสไฟฟ้าในสมองเพิ่มมากกว่าปกติในทันทีทันใด ทำให้เกิดการหดตัวของกล้ามเนื้อเป็นชุดต่อเนื่อง, พฤติกรรมและการรับรู้ผิดไปจากปกติ ซึ่งอาจเกิดร่วมกันทุกอย่างที่กล่าวมาก็ได้ ประมาณว่าสุนัขประมาณ 2-3% เป็นโรคลมชัก และอายุที่เกิดอาการมักอยู่ระหว่าง 1-5 ปี และอาจเกิดอาการโรคลมชัดเมื่อใดก็ได้ทั้งที่ไม่เคยมีประวัติการชักมาก่อน

อาการชักแตกต่างกันออกไป บางรายแค่มีอาการกระตุกที่ใบหน้าไปจนถึงล้มลงไปนอนชัก, เห่า, กัดฟัน, ปัสสาวะราด, อุจจาระไม่รู้ตัว, และทำท่าตะกายเหมือนเดิน 

อาการชักเฉพาะที่ (Partial or Focal epilepsy) เป็นเพราะจำนวนเซลล์ประสาทที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับการชักมีไม่มาก อาการชักทั้งตัว (Generalized epilepsy) เป็นเพราะจำนวนเซลล์ประสาทจำนวนมากมาเกี่ยวข้องกับการชัก สุนัขประมาณ 50-60% ที่เป็นโรคลมชักมักจะชักทั้งตัว

การชักมักเกิดทันทีและหยุดเอง ระยะเวลาในการชักอาจเป็นเพียงไม่กี่วินาทีจนถึงหลาย ๆ นาทีอาจถึง 30 นาที ถ้าชักนานเกินกว่านี้สมองอาจถูกทำลายถาวร โรคนี้เป็นได้กับสุนัขทุกพันธุ์รวมทั้งสุนัขพันธุ์ผสมด้วย บางพันธุ์พิสูจน์แล้วว่าเกิดเนื่องจากถ่ายทอดมาทางกรรมพันธุ์ ได้แก่ เยอรมันเชพเพอร์ด, กีส์ฮาวด์, เบลเยี่ยมเทอวูเร็น, บีเกิ้ล, ไอริชเซ็ทเทอร์, เซนต์เบอร์นาร์ด, พูเดิ้ล, ค๊อกเกอร์สแปเนี่ยล, ไวย์แฮร์ฟ๊อกเทอร์เรีย, ลาบราดอร์และโกลเด้นท์รีทรีฟเวอร์ 
เนื่องจากเป็นโรคที่ถ่ายทอดทางกรรมพันธุ์ สุนัขที่เป็นโรคนี้จึงไม่ควรนำมาผสมพันธุ์

ขบวนการชักแบ่งออกเป็น 3 ระยะ คือ 

ระยะออร่า (Aura) จะแสดงอาการของการจะเริ่มชัก เช่น กระสับกระส่าย, ตัวสั่น, เดินเป็นวง, ร้องครางในลำคอ (ร้องหงิ๋งหงิ๋ง), น้ำลายไหลมากกว่าปกติ, วิ่งพล่านหรืออาจหาที่หลบซ่อนตัว อาการอย่างนี้อาจมีระยะเวลาเพียงไม่กี่วินาทีจนถึงยาวเป็นวัน ซึ่งเจ้าของอาจไม่สังเกตเห็น 

ระยะอิกตัส (Ictus) เป็นระยะที่สุนัขจะชัก ระยะเวลาการชักอาจมีเพียงไม่กี่วินาทีจนถึงยาวหลาย ๆ นาที การชักอาจเป็นเพียงเฉพาะบางส่วนหรือล้มลงนอนชัก น้ำลายจะไหลออกมามาก ไม่สามารถควบคุมอุจจาระและปัสสาวะได้

ระยะสุดท้ายเป็นระยะฟื้นตัว (Postictial stage) ระยะนี้เป็นระยะหลังจากเมื่อชักเสร็จสุนัขจะเกิดอาการมึนงงเดินไม่ตรงทาง และไร้จุดหมาย น้ำลายอาจจะยังยืดอยู่ ส่วนมากจะยังจำเจ้าของไม่ได้และไม่รับรู้คำสั่งใดๆ บางรายอาจเข้าหาเจ้าของเพื่อหาความอบอุ่นใจ ระยะเวลาการฟื้นตัวอาจเพียงไม่กี่นาทีจนถึงนานเป็นสัปดาห์ สุนัขอาจแสดงอาการให้เห็นชัดเจนทั้ง 3 ระยะหรือไม่ก็ได้

มีโรคหลายโรคที่ทำให้เกิดอาการชักทั้งในสุนัขและแมว เช่น 
ความผิดปกติของโครงสร้างบางอย่าง เกิดเนื่องจากเชื้อไวรัส โรคไข้หัดสุนัข โรคจากเชื้อราบางชนิด (Fungal disease) เช่น สมองอักเสบ โรคพิษสุนัขบ้า ฝีในสมอง อุบัติเหตุบริเวณศีรษะเนื้องอกในสมอง เส้นเลือดสมองอักเสบ มีน้ำในสมอง โรคที่เกี่ยวกับความผิดปกติของ เมตาบอลิซึม แคลเซียมในเลือดต่ำ น้ำตาลในเลือดต่ำ โรคตับ โรคไตวาย โซเดียมในเลือดต่ำ ออกซิเจนในเลือดต่ำ ขาดไวตามิน บี ได้รับสารพิษ (Poisoning) เช่น สตริกนีน ตะกั่ว organophosphorus หรือ carbamate (ยาฆ่าแมลง) สารประเภทต้านการแข็งตัวของน้ำ ตะกั่ว

การปฏิบัติตัวของเจ้าของเมื่อสุนัขเกิดอาการชัก 
เจ้าของสัตว์ต้องไม่ตกใจเมื่อเห็นสุนัขชัก เพราะสุนัขไม่มีสติและไม่ได้ทรมาน อาจมีการหยุดหายใจชั่วครู่ระหว่างที่ชัก ให้จับเวลาการชักของสุนัขและระยะเวลาต่างๆ อย่างละเอียด เจ้าของอาจจะรู้สึกว่ามันยาวนานทั้งที่เป็นเวลาเพียงแค่ 30 วินาทีเท่านั้น 

ป้องกันการทำร้ายตัวเองของสุนัขขณะชัก โดยเคลื่อนย้ายเฟอร์นิเจอร์หรือสิ่งที่คิดว่าเป็นอันตรายออกห่างจากตัวสุนัข รวมทั้งให้สุนัขอยู่ห่างจากน้ำ บันได และของมีคม หาหมอนมารองหัวสุนัขเพื่อกันหัวฟาดเวลาชัก 

สังเกตอาการผิดปกติต่างๆ ของสุนัขก่อนและหลังการชัก สังเกตอาการของกล้ามเนื้อขณะชัก เพื่อบอกสัตวแพทย์เพื่อทำการบันทึกลงประวัติ

ถ้ามีการชักเกิน 5 นาทีต้องรีบส่งสัตว์ไปยังโรงพยาบาลหรือคลินิกทันที 
ระวังอย่าเอามือไปใกล้บริเวณปากสุนัข เพราะคุณอาจจะโดนกัดโดยที่สุนัขไม่รู้สึกตัวได้ และไม่ควรเอาช้อนหรือซ่อมไปคาปากสุนัขไว้ กันเด็กให้ห่างจากสุนัขที่กำลังจะชักหรือกำลังชัก 

เจ้าของควรจะอยู่กับสุนัขตลอดเวลา เพื่อจะได้คอยควบคุมให้สุนัขอยู่ในอาการสงบ

ภายหลังการชัก 
ให้สังเกตอาการหลังหารชักเพื่อรายงานสัตวแพทย์ อย่าให้สุนัขเดินขึ้นลงบันไดจนกว่าจะเป็นปกติ ให้น้ำกินได้ถ้าสุนัขต้องการ 
สุนัขอาจร้องหรือมีอาการเดินเปะปะภายหลังการชัก ต้องคอยพยุงตัวสุนัขและระวังสุนัขกัดเพราะสุนัขกำลังมึนงง พูดกับสุนัขด้วยน้ำเสียอ่อนโยน 
ถ้า 30 นาทีแล้วสุนัขยังไม่กลับเป็นปกติให้ปรึกษาสัตวแพทย์

อาการที่ควรนำส่งสัตวแพทย์ 
ชักนานเกินกว่า 10 นาที 
ชักมากกว่า 2 ครั้งภายใน 24 ชั่วโมง 
มีการชักต่อเนื่องภายหลังการชักครั้งแรกแล้วสุนัขยังไม่ทันหายเป็นปกติ

การวินิจฉัย 
เนื่องจากโรคลมชักยังไม่ทราบสาเหตุแน่นอน อาจต้องมีการตรวจสุขภาพสัตว์เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีโรคอื่นใดที่เป็นสาเหตุของการชัก การตรวจทั่วไปด้วยการซักประวัติ, ตรวจค่าเคมีในเลือด, ตรวจนับเม็ดเลือด, ตรวจปัสสาวะและอุจจาระ

การรักษา 
เป้าหมายของการรักษาเพื่อลดความรุนแรงและความถี่ในการชักลง และหลีกเลี่ยงอาการข้างเคียงจากยา บางตัวอาจต้องเลือกชนิดของยาที่ใช้เพราะอาจแพ้ยากันชัก

ยาที่ใช้ป้องกันอาการชัก 
ฟีโนบาร์บิตอล เป็นยาที่ใช้ระงับอาการชักที่ได้ผลดีและมีราคาไม่แพง 

ไดอะซีแปม เป็นยาที่ใช้บ่อยในการป้องกันอาการชักเช่นเดียวกัน 

โบรไมด์ มักอยู่ในรูปเกลือโปแตสเซี่ยมโบรไมด์ มักเป็นยาที่ใช้ร่วมกับฟีโนบาร์บิตอล เนื่องจากสุนัขบางตัวไม่ตอบสนองต่อการใช้ฟีโนบาร์บิตอลเดี่ยว ๆ

การดูแล 
ตรวจระดับยาในกระแสเลือดปีละครั้งเป็นอย่างน้อย เพราะระดับยาในเลือดที่สูงกว่าปกติอาจทำให้ตับวาย สังเกตอาการชักทุกระยะแล้วรายงานให้สัตวแพทย์ทราบเพื่อการปรับเปลี่ยนขนาดยา 

การปรับเปลี่ยนขนาดยาเองอาจทำให้อาการชักรุนแรงขึ้น ถ้ามีอาการอย่างที่กล่าวมาแล้ว เช่น ชักมากกว่า 2 ครั้งต่อวัน ฯลฯ ให้รีบส่งสัตวแพทย์ 

ต้องเข้าใจว่าโรคลมชักไม่ได้ก่ออันตรายถึงชีวิตกับสัตว์ ยกเว้นไม่ได้รับยาอย่างสม่ำเสมอสุนัขอาจชักจนถึงตายได้ ดังนั้นจึงไม่ควรหยุดยาเพราะสุนัขบางตัวต้องได้รับยาไปตลอดชีวิต

Dr. John McDonnell




แองจี้เป็นโรคลมชัก

โพสต์โดย mylovegolden เมื่อ 09 ม.ค. 2014, 08:31

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาตอนตีห้า ได้ยินเสียงเหมือนใครเคาะประตูดังปึงปึง รีบลงมาดูเห็นแองจี้กำลังชักไม่มีสติอยู่ น้ำที่วางไว้หกเปียกตัวไปหมด เลยร้องเรียกแองจี้ให้รู้สึกตัวก็ไม่รู้สึกตัวไม่ขยับเลยแม้ว่าจะหายชักแล้วก็ตาม เลยรีบอุ้มขึ้นรถขับขึ้นทางด่วนไปโรงพยาบาลจุฬา ขับเร็วมากเกือบชนที่กั้น easy pass กลัวไม่ทันถึงมือหมอ เพราะอาการแองจี้ช๊อกหมดสติไปแล้ว 

มาถึงโรงพยาบาลคุณหมอให้ยากันชักแองจี้ให้รอดูอาการสัก 3 ชั่วโมง สักประมาณสิบโมงแองจี้ก็ตื่นรู้ตัวยกหัวขึ้นมาดู ก็คุยกับแองจี้ยิ้มหวาน นึกว่าหายแล้ว สักพักก็ชักอีกครั้งคราวนี้ฉี่ราดออกมาด้วย เลย admit อยู่ฉุกเฉิน 

ตั้งแต่วันเสาร์ก็ไปเยี่ยมแองจี้ทุกวัน แองจี้ไม่ฟื้นเลย นอนหลับไม่รู้สึกตัวเรียกก็ไม่ลืมตา ลิ้นห้อยออกมาแห้งมากต้องเอาน้ำลูบไม่ให้ลิ้นแข็ง ทุกวันก็นอนไม่หลับฝันถึงแองจี้ ภาวนาให้ปฎิหารมีจริง ให้แองจี้ฟื้นขึ้นมาได้เร็ววัน อาทิตย์ จันทร์ อังคารก็แล้ว ก็ยังไม่ฟื้นลืมตาแต่ไม่รับรู้อะไร บอกแองจี้ว่าถ้าไม่ไหวแองจี้หลับไปเลยก็ได้นะ 

ตอนนี้ทำใจไว้แล้วว่าแองจี้อาจจะไม่ฟื้น เพราะถามคุณหมอก็บอกไม่ได้ว่าแองจี้จะฟื้นขึ้นมาเมื่อไหร่ และจะฟื้นหรือเปล่า มาวันพุธไปเยี่ยมแองจี้เช่นเดิม พอไปถึงใจไม่ดีเลยไม่อยากเห็นแองจี้นอนเป็นผักอยู่ไม่มีสติอยู่ ก็ลองเรียกแองจี้เหมือนเช่นทุกวัน แองจี้กระพริบตาและลืมตามองเหมือนทุกวัน แต่วันนี้แองจี้เลียลิ้นตัวเอง เลยเอาหน้าไปใกล้ๆให้แองจี้เลียปากและเรียกแองจี้ เหมือนปาฎิหารแองจี้ตื่นตัวมากขึ้น มองเหมือนกำลังเรียกความจำตัวเอง พยายามนึกว่าใครมาอยู่ใกล้ๆ สักพักก็ครางเบาๆ พยายามยกหัวขึ้นมาเหมือนจำได้แล้ว มองตากันดีใจกอดแองจี้ คุณหมอก็ดีใจบอกแองจี้ฟื้นแล้ว น้ำตาไม่รู้มาจากไหนไหลออกมาด้วยความดีใจสุดสุดเลย แองจี้ฟื้นแล้ว 

แองจี้ทำ MRI ผลปรากฏว่าไม่ปกติมีเนื้องอกในสมองส่วนหน้าทำให้มีอาการชัก บอกคุณหมอไม่อยากทำอะไรแล้ว ปีนี้แองจี้อายุ 12 ปีแล้ว ถ้าทำอะไรหรือวางยาสลบอาจไม่ฟื้นอีกเลยก็ได้ ถ้าแองจี้ฟื้นตัวก็จะรักษาตามอาการให้ดีที่สุดจนกว่าจะถึงวันสุดท้าย วันนี้ก็จะไปเยี่ยมแองจี้อีก หวังว่าแองจี้จะดีวันดีคืนขึ้นเรื่อยๆ ได้กลับบ้านในเร็ววัน

แองจี้เคยชักเมื่อ 2 ปีที่แล้ว เคยกินยาแก้ชักทุกวันทุกเช้าวันละ 1 เม็ดและเหมือนจะหายดี แองจี้ตรวจเลือดทุก 6 เดือน ผลเลือดปกติดีทุกอย่าง อาทิตย์ก่อนชักก็เพิ่งไปตรวจเลือดมา ผลปกติยกเว้นค่าตับสูงเล็กน้อย และนำเลือดไปตรวจค่ายาว่ามีค่ายาสูงหรือต่ำเกินไปพอที่ป้องกันการชักได้หรือไม่ก็ปกติ คุณหมอคิดว่าเนื่องจากแองจี้เจาะเลือดและตรวจตอนเช้าเพิ่งให้ยามาก็เลยไม่ต่ำกว่าปกติ แต่แองจี้ชักตอนตีห้ายาอาจกำลังหมดฤทธิ์พอดี เลยให้เป็นครึ่งเม็ดเช้าเย็นแทน โรคลมชักเป็นโรคที่เกิดกับหมาพันธุ์โกลเด้น ลองอ่านบทความนี้ดุนะครับ เผื่อว่าใครเป็นโรคลมชักเหมือนแองจี้จะได้ป้องกันไว้ได้

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

http://m.wikihow.com/Treat-Focal-Seizures-in-Dogs







<<Back    Go to ลักษณะของ Breeder และการดูแล


views[2035]    

All contents
ผู้เพาะพันธุ์
การเลือกลูกหมา
โกลเดนกับเด็กและสัตว์อื่น
สอนการขับถ่าย
การอาบน้ำ
การแปรงขน
การดูแลหู ตา ฟัน
การตัดเล็บเท้า
การให้อาหารและความรู้ที่จำเป็น
การฉีดวัคซีนและการดูแลสุขภาพ
วีดีโอซีดีสอนโกลเดน
อายุเจ้าปุกปุยนี้กี่ขวบน้า ถ้าเป็นคน???
การดูแลเมื่อน้องหมาตั้งท้อง
การดูแลสุนัขใกล้คลอด
การตัดแต่งขนโกลเดน
โรคที่เกิดกับสุนัข
จะรู้ได้ยังไงว่าหมาป่วย
108 เกร็ดความรู้จากคุณหมอ
การดูแลขนของโกลเด้นอย่างมืออาชีพ (บทความตอนที่ 1)
โรคลมชักในโกลเดน


ส่งเมล์หน้านี้ให้เพื่อน    ตั้งเว็บนี้ เปิดเป็นหน้าแรก
  Home  | เรื่อง หมา...หมา... |  | ลักษณะของโกลเดนและเรื่องน่าสนใจ | ลักษณะของ Breeder และการดูแล | เว็บบอร์ดและอัลบั้มรูป | สิ่งดีๆมายเลิฟโกลเดน



mylovegolden.com
Copyright (C) 2000-2006 All Rights Reserved